اشتغال، ازدواج و مسکن برای چه کسانی؟

هرکس می خواهد در این کشور کاندید مسئولیت مهمی (مثل ریاست جمهوری) شود، معمولا شعار اصلی او این است: حل مشکل اشتغال، ازدواج و مسکن. این هر سه را می توان در حوزه مکشلات فرهنگی علاوه بر اقتصادی نیز دید، اگر چه ازدواج بیشتر فرهنگی و اشتغال و مسکن در ظاهر اقتصادی است. معمولا به طور عمومی می گویند این سه مساله، باید برای همه آحاد جامعه به طور یکسان فراهم باشد و حل شود. اما اشکال کار اینجاست که «موضوع» این سه مشکل در نظام جنسی اسلام (بر خلاف سایر نظامات جنسی) با یکدیگر فرق دارد:

۱-در نظام اسلام، مسئول تامین اقتصاد خانواده مرد است. پس اگر مشکل اشتغال وجود داشته باشد، قاعدتا برای مردان جامعه است. لذا بر خلاف تعمیم بسیاری مسئولین، باید اولا مشکل اشتغال را برای آقایان حل کرد و سپس به بانوان پرداخت تا مطابق نظام جنسی اسلامی حرکت کرده باشیم.

۲-آنچه که فی الواقع ازدواج را مشکل کرده است، فراهم نبودن شرایط است. و این شرایط زمانی فراهم می شود که بزرگترین دغدغه و مساله اصلی زنان جامعه، از نظر اسلام یعنی یک ازدواج موفق حل شود. (تحقیقات علمی روز نیز این مساله را ثابت کرده که مهم ترین اولویت ها و موفقیت ها برای زن و مرد با هم فرق می کند و ازدواج موفق برای زنان اولویت بالاتری دارد). اسلام مساله ازدواج را غیر از مردان، خاصه برای زنان بسیار مهم می داند، چرا که اسلام به فطرت افراد رجوع می کند و بر اساس آن قضاوت می کند و حکم می دهد؛ لذا مشکل ازدواج باید برای زنان جامعه حل شود. لذا مهمترین موضوع مشکل ازدواج، زنان هستند گرچه مردان نیز در این حوزه مشکلاتی دارند ولی آن مشکل بیشتر موانع جانبی سرراه ازدواج است تا خود مساله ازدواج. مثلا مساله شغل، سربازی یا سایر مسائل فرهنگی. اما برای زنان اصولا خود ازدواج، (مثلا کم بودن همسر مناسب دارای شرایط خوب و متناسب) مساله است. لذا مثلا بسیاری زنان جامعه امروزی بسیار دیر ازدواج می کنند چون مرد مناسب وجود ندارد و این را معمولا خود نیز اذعان می دارند.

اگر سوال شود که ازدواج مردان و زنان موضوعاتی کاملا به هم پیوسته است و تا یکی حل نشود دیگری حل نمی شود، پاسخ این است که اولویت دادن به حل مشکل زنان در ازدواج با اولویت دادن به مردان ، دو نوع نگاه مختلف است که باعث فعالیت های مختلف می گردد.

۳-اما مشکل مسکن، موضوع آن خانواده است. اصولا در نظام جنسی اسلام، جوان مجرد (از قبیل دختر و پسر) که بخواهد تا مدت زیادی یا تا آخر عمر در تجرد بماند، خیلی جایی ندارد و فردی که با وجود فراهم بودن شرایط، ازدواج نمی کند همیشه منفور و مغضوب است تا زمانی که مسئولیتی را قبول نکرده و پا در عرصه جامعه نگذاشته است. بر این اساس، دراختیار گذاشتن مسکن به جوانان مجرد نیز به صورت عمومی کار چندان شایسته ای نیست و معمولا موجبات گناه را فراهم می آورد. پس مسکن باید برای خانواده ها فراهم شود که مأوایی باشد برای رشد و تعالی و آنچه هدف ازدواج است یعنی سکینه، در محل مناسب مسکن محقق شود.

درباره admin

همچنین ببینید

ارتباط با بی نهایت

وقتی با خدا حرف میزنیم یعنی داریم با مالک همه چیز صحبت میکنیم. مالک ما …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو + 1 =