شباهت یا تقسیم کار مرد و زن ۲

نتیجه گیری: اگر ما بر اساس نگاه های علمی در بحث تفاوت ها، به این نتیجه برسیم که «خواسته های» زنان و مردان با هم تفاوت دارد، پس «زمینه های کاری» آنها نیز باید با هم متفاوت باشد. بر این اساس: «رشته های علمی» آنها نیز باید متفاوت باشد. چرا که اگر فردی در غیر آنچه واقعا «خواسته درونی» اوست، کار علمی یا عملی انجام دهد، نه تنها پیشرفت چندانی حاصل نمی کند، بلکه دچار نوعی زدگی و نیز «از خود بیگانگی» می گردد و منجر به تغییر روحیه و رفتار او به سمت جنس مخالف خود می گردد که او را در زندگی خانوادگی نیز دچار مشکل خواهد کرد.

کار با ابزارهای فنی معمولا مورد علاقه مردان است!

ممکن است سریعا اشکال کنند که: مگر می شود علم را محدود به جنسیت کرد؟ جواب این است که خیر. علم باید در همه انواع آن برای همگان آزاد باشد، اما آن چیزی که منظور ماست، علم نیست بلکه رشته دانشگاهی علمی که واجد مدرک علمی و مقدمه شغل اجتماعی است منظور است. که حتما نیاز است برای مهندسی نقش ها و مشاغل در اجتماع، با نگاهی که توضیح دادیم جنسیت در آن نقش ایفا کند. در غیر این صورت، هر علمی را هر کسی برود بخواهد می تواند برای او مفید فایده باشد و اشکالی به آن نیست.

اشکال اصلی که اینجا مطرح است: آیا می توان و امکان این هست که رشته های علمی و زمینه های کاری را به دو نوع «زنانه» و «مردانه» تقسیم بندی کرد؟ در نگاه اول عده بسیاری شاید بگویند: مسلم خیر. هر کس علاقه خاص علمی و کاری متفاوتی دارد و اصلا تحت یک ضابطه نمی گنجد و حتی تحقیق در مورد زمینه های علاقه مردان و زنان، نیز قانون خاصی را نمی تواند برای ما به اثبات برساند! برخی دیگر می گویند اگر هم زمینه های علاقه جنسیتی وجود داشته باشد، ناچیز است و باید به حال خود جامعه گذاشت که راه خودرا پیدا کند. همان طور که امروز این نگاه دنبال می شود.

اما حالت سوم که پیشنهاد ماست این است که ما باید به حضور زنان و مردان در جامعه نگاه پازل گونه (تکمیل کننده فعالیت یکدیگر) داشته باشیم؛ مانند نگاهی که در خانواده به زن و مرد داریم. نه نگاه رقابتی. نه نگاه به مثابه یک نیروی کار خنثی که بتواند صرفا جایی را در مجموعه چرخدنده های صنعت کشور به خود اختصاص دهد و نقش ایفا کند. ما می خواهیم زنان را در جاهایی و مردان را در جاهایی بکارگیری کنیم که زن بودن و مرد بودن آنها در آنجا «مهم» باشد. نه این که صرفا یک کارفرما برایش انجام شدن کار مهم باشد و دیگر فرقی نکند یک زن یا یک مرد یا حتی یک کودک آن کار را انجام دهد. فی الواقع وقتی جنسیت یک فرد در یک کار، «غیرمهم» جلوه داده میشود، بخشی از هویت و شخصیت فرد نادیده انگاری می گردد و این  به نظر نویسنده شروع «شیء وارگی» در روابط انسانی جامعه صنعتی است.

با این نگاه، خود جامعه و سیستم حکومتی آن، بعنوان برنامه ریز در حوزه فرهنگ، باید حوزه های منفک از هم را برای زنان و مردان «تعریف» کند و در این عمل باید سعی کند جنبه های روانشناسی گرایشی مردانه و زنانه را نیز تا حد امکان و مقدور در نظر بگیرد. در این صورت سه حوزه ایجاد می شود: حوزه های علمی و کاری مردانه- حوزه های علمی و کاری زنانه- حوزه های علمی و کاری مشترک. علت این حوزه های مشترک این است که برخی امور، موضوع آن «خود انسان» است که هم شامل مردان و هم زنان هستند. مانند آموزش، درمان، امنیت، لذا قابل تفکیک بصورت «موضوعی» نیست. لذا در هر دو جنس باید شاغل در آن موضوع باشد و نمی توان گفت آموزش، صرفا دست آقایان یا درمان دست خانمها و…. اما در سایر موضوعات مثل تولید، توزیع و خدمات که موضوع ، چیزی خارج از انسان است، چه چیزی می تواند ملاک تفکیک رشته های علمی و کاری به مردانه و زنانه باشد؟ آیا ملاک و معیار خاصی دارد؟

فعالیت های توام با محبت بیشتر مورد علاقه زنان است!

آن ملاک را قطعا باید در ریشه تفاوت های گرایشی زن و مرد جستجو کرد.

به نظر می رسد می توان بر اساس معیاری مثل اولویتهای «ظرافت و زمختی»، «درگیری جسم و درگیری روح»، و …. رشته ها و مشاغل را تفسیم بندی کرد. زیرا معمولا آقایان مسائل زمخت تر، و خانمها مسائل ظریف تر را به دست می گیرند. اموری که بیشتر درگیری جسمی ایجاد می کند یا چالش های خیلی جدی در آنها وجود دارد، معمولا دست آقایان و اموری که ظرافت های روحی و فهم آنها را می طلبد به دست خانمها افتد. برخی امور هم در تخصص خانمهاست بعلت این که طبیعت ابزار و جهاز مربوط به آن کار را صرفا در اختیار خانمها قرار داده است. مانند کار شیردهی فرزند و…

نکته بعدی این است که خانمها علاقه مند هستند اگر کاری را انجام می دهند، در شرایطی باشد که محبت ورزی نیز در عین جنبه های فنی و فیزیکی کار، وجود داشته باشد. به همین دلیل، مشاغل مربوط به خانواده که واجد اهمیت و نقش در سیستم اجتماعی هستند، را در بسیاری موارد زنان به عهده می گیرند. یعنی عموما «کار برای مزد» در بین زنان کمتر مورد استقبال است اما مردان به راحتی این کار را بر خود مجاز و مورد پسند می دارند.

از گذشته های دور برخی کارهای تولیدی از قبیل نخ ریسی مورد توجه بیشتر خانمها بوده است.

درباره admin

همچنین ببینید

بحث پیرامون مکتبی بودن (ضرورت «دین داشتن») ۱

ضرورت بحث در این موضوع چیست؟ این سوالات ذهنی است: چیست این سقف بلند ساده …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دوازده − 9 =