تفکیک جنسیتی، چالشها و ضرورتها ۲

نتیجه گیری اول و اشکالات

با عنایت به قسمت اول این مبحث، با این استدلال ها می توان این تفکیک فیزیکی را به راحتی در حوزه هایی از جامعه که موضوع آن خود «انسان» است و به طور طبیعی تفکیک در آن مورد پذیرش است، به طور کامل عملی کرد. مثلا در حوزه «آموزش» و «درمان» که یکی موضوع آن یادگیری انسان و دیگری بهبود وضع جسمی و روحی انسان است ، به راحتی مراکز آموزشی و درمانی برادران را از خواهران به صورت کامل تفکیک کنیم و کادر عامل در آنها را نیز از دل دانشگاه ها بصورت منفک، استخراج نماییم.

البته این کار نیازمند به صرف بودجه های هنگفت برای ساخت مراکز جدید مخصوص برادران و مخصوص خواهران است. صرف این هزینه ها در ابتدا به بودجه کشور فشار وارد می آورد اما در درازمدت، اثرات مثبت و حتی فواید مادی زیادی را در مسیر پیشرفت انقلاب اسلامی نصیب مردم می کند.

دانشگاه ویژه آقایان

اشکال: می گویند اگر ما این «راحت بودن شخصیت ارتباطی» در مراکز تفکیک شده را بپذیریم، آیا ارزش این را دارد که این همه فشار به کشور وارد کنیم و عواقب مادی و معنوی (از قبیل اعتراضات و ….) را به جان بخریم؟

پاسخ: اگر این فایده تفکیک فیزیکی، فقط صرف راحت بودن از قبیل نشستن روی «مبل راحتی» یا «صندلی» یا «زمین» بود خیر! اما باید دانست این مساله یک موضوع دنباله دار است و نبود آن مشکلات ادامه داری را ایجاد می کند؛ کما این که امروز در جامعه داریم آن را می بینیم. مثلا در بحث آموزش، اختلاط نظام آموزشی دانشگاهی ، باعث شکل گیری روابط ناصحیح قبل از ازدواج، مطرح شدن دائمی مسائل حاشیه ای ارتباط دختر و پسر بجای سردم داری مسائل علمی، شکل گیری تعداد زیاد و فراوان رابطه جنسی نامشروع (که نهاد های نظارتی دانشگاهی از آن خبر می دهند و تعداد زیادی هم که مخفی است)، مسائل خانواده ها، جرم ها، جنایات، و …. شده است که این سه نقطه حاوی تعداد زیادی موضوع است که فقط رهگیری و دنباله گیری مسائل اجتماعی ناشی از دانشگاه ها توسط فعالان درمانگران اجتماعی می تواند پرده از آنها بردارد.

یا بطور مثال درحوزه مسائل کاری، که اختلاط یا عدم آن به دوحوزه «کارمندان» و «مراجعه کنندگان» تقسیم بندی می شود. مشکل اصلی در حوزه «کارمندان» آقا و خانم است که ارتباطاتی که در طول زمان شکل می گیرد قادر است بالقوه بنیان های خانوادگی زیادی را به تزلزل و فروپاشی بکشد. مانند همان چیزی که مثلا در ارتباط منشی خانم با دکتر و… در پرونده های گوناگون دیده ایم.

اشکال عجولانه: فورا مطرح می کنند مگر امکان دارد کلیه محیط ها را زنانه مردانه کنیم که این همه ادارات و مراکز و موسسات عریض و طویل که تعداد زیادی کارمند آقا و خانم در آنها مشغول به کار هستند، همه را تبدیل به دو اداره کنیم که یکی خانمها با مراجعه کنندگان خانم و دیگری آقایان با مراجعه کنندگان آقا وجود داشته باشند. و سریعا این پیشنهاد را «نابخردانه» یا «احمقانه» یا «از سر تعصب و نگاه نادرست به جامعه» می دانند.

پاسخ: صحیح است. با یک نگاه فانتزی و خیلی آرمانی و صفر و صدی ، این مساله تبدیل به یک «کمدی احمقانه» هم خواهد شد. یا مثلا کاری را تبدیل به یک طرح ضربتی کنیم و بخواهیم دیوارها ایجاد کنیم که طبعا مورد تمسخر عده ای قرار خواهد گرفت. اما پیشنهاد ما، تغییر ساختارهاست نه کمدی هایی از این قبیل! متاسفانه عده ای به عمق و جوانب یک طرح، نظر نکرده و با طرح مغالطه پهلوان پنبه، از در تمسخر و حماقت نمایی برخی پیشنهادات وارد می شوند و آن قدر سخن سرایی می کنند که آن را کاملا از گود نظرپردازی و بحث و چالش عقلانی خارج سازند.

در جواب باید گفت این پیشنهاد به هیچ عنوان نگاه دگم و خشک و صفر و یکی به این مقوله ندارد. ما می توانیم در این راستا حرکت کنیم. مراکزی که بیشترین ورودی، مراجعه کننده، کار، درگیری و شلوغی را دارند، آرام آرام در دو قسمت خواهران و برادران، تفکیک کنیم و کارهای آنها را هم هر کدام برای جنس خود جداسازی نماییم. مثلا از نظر فایده، اگر این کار مثلا در حوزه دانشگاه ها، به جهش علمی و به حرکت درآمدن و شتاب حرکت رو به جلو و مترقیانه کشور منتهی شود و در دراز مدت کشور را به استقلال علمی و قدرت بیشمار اقتصادی برساند، آیا بازهم ارزش ندارد؟ آیا این همه سرمایه کشور، مردم و بخش خصوصی، که در دانشگاه ها در حال خرج شدن است، نباید به ثمر بنشیند و ایران را با این حجم از دانشگاه ها (که در دنیا کم نظیر است) به قطب علمی دنیا تبدیل کند؟ آیا شخص منصف، وقتی می شنود و می بیند که دانشگاه ها و دانشجویان در آنها، به سمت چه مسائل حاشیه ای و ناصوابی در حال کشیده شدن هستند ، به فکر رفع ریشه ای و ساختاری این مشکل نمی افتد؟ اگر مدیران، خود را واقعا «مسئول» و «متولی» امور بدانند، قطعا به فکر راه حل می افتند.

البته عده ای هم سعی در استدلال خلاف نظر پیشنهاد دهنده می کنند که این روش کاملا صحیح است و از هر استدلال بحث و چالش انگیز کاملا استقبال می شود.

اشکال بعد: ما نیروی متخصص و دکتر و استاد و کارمند و فرد آموزش دیده و در کل «عامل» به تعداد کافی در کشور از زنان و مردان بصورت منفک نداریم. در کنار این اشکال می گویند: ظرفیت جذب عامل نیز وجود ندارد. پاسخ: البته این پیشنهاد بصورت اولیه برای مراکزی هست که شلوغ هستند و مراجعه کننده زیادی در آنها وجود دارد. مانند مراکز درمانی و دانشگاه ها و برخی ادارات. اگر ساختاری بخواهیم مساله را حل کنیم، از خود دانشگاه ها، نیروی متخصص خانم و آقا به تعداد کافی و مورد نیاز تربیت و آموزش خواهد شد. (بماند که امروز حجم نیروی آموزش دیده و بدون کار مرتبط با تحصیل در کشور بسیار بالاست). البته در صورت تفکیک، چون حجم کار نیز برای هر نیرو کمتر می گردد، نیاز به جذب نیروی جدید بصورت دوبرابر وجود ندارد. ثانیا کارها نیز سریعتر و با تمرکز بیشتر صورت می گیرد و راندمان کاری بالاتر می رود. در مورد ظرفیت جذب، نیز وقتی ساختارها آماده و فراهم شد، خودبخود ظرفیت جذب نیز بیشتر می شود و البته قطعا کار که بهتر انجام گیرد، منفعت آن برای کشور بیشتر خواهد بود و پرداخت حقوق و دسمتزد نیز از آن منفعت ها جبران خواهد شد. ضمنا هم اشتغال جدید ایجاد خواهد شد و حداقل عده ای که به حوزه های کاری علاقه مند بودند و تحصیلات داشتند فارغ از رقابت های جنسیتی یا نگاه برخی سازمانها در جذب، می توانند در بحث اشتغال نیز موثر واقع شوند. پیشنهاد این است که باید مشکل از پایه با تغییر ساختارها برطرف گردد.

بیمارستان ویژه خانمها

درباره admin

همچنین ببینید

شباهت یا تقسیم کار مرد و زن ۳

یک اشکال:چرا این قدر خود را زحمت بدهیم و همه علوم و فعالیت ها را …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار + 18 =